Dawne życie naszych babć i dziadków

Po rozmowie z moją babcią, mogę ocenić, ogromne zmiany i postępy jakie ludzie osiągnęli przez dziesiątki lat.
 Ludzie dawniej nie mieli takich domów jak w dzisiejszych czasach i wygód jakie mają teraz.
 Dawniej ludzie szyli ubrania z pozyskiwanychmateriałów. Podstawowym produktem był len i konopie. Rośliny te siano, koszono sierpami lub kosami, następnie po wielu czynnościach otrzymywano z nich mocne materiały.
 Żniwa odbywały się też w trudzie i pocie, gdyż trzeba było kosić zboże kosą, zbierać i wiązać w snopy zestawiać w dziesiątki, zwozić końmi, młócenie cepami lub maszynami.
 Orka odbywała się za pomocą koni, jak również siew zbóż. Ziemniaki składano ręcznie, a wykopki odbywały się za pomocą motyk. Trawę na siano koszono kosą, przewracano grabiami i składano w kopy, które potem zwożone były do stodoły.
 Obornik był nakładany na wozy, wywożony na pole, zrzucany na gromadki zwane kucami i rozrzucano go widłami po polu. Bydło pasiono w lasach na polnych drogach i ugorach.
 Pranie odbywało się ręcznie. Używano szarego mydła i tary na której prano ubrania. Do prasowania używano żelazka na węgiel lub ręcznej maglownicy.
Na przyrządzie zwanym kółkiem, ludzie przędli, wełnę owczą z której robiono swetry, rękawice chusty. Na krosnach kobiety robiły nakrycia na łóżka, chodniki i tkaniny.
 W domach do lat 60 – tych nie było prądu. Oświetlenie izb pochodziło z lamp naftowych. Nie było telewizji, radia i ludzie nie byli tak poinformowani jak teraz.
 Edukacja w dawnych czasach nie była taka ważna, jak teraz i nie przykładano do niej zbyt wielkiej uwagi.

Bocian czarny

Bocian czarny – duży ptak z rodziny bocianowatych. Długość ciała około 87 centymetrów. Rozpiętość skrzydeł 190 centymetrów. Waga około 3 kilogramów. Upierzenie czarne, brzuch i pierś białe. Dorosłe ptaki mają nogi i dzioby czerwone, a u ptaków młodych są bladoróżowe.
Unika sąsiedztwa siedzib ludzkich i jest ptakiem bardzo płochliwym. Gniazda zawsze na wysokim drzewie liściastym, blisko rozlewiska wodnego. Najbardziej lubi jeść żaby, ryby i karasie.


Wywiad z p. Pawłem Pogorzelskim – Wójtem Gminyw Zawadach

1.Kto pierwszy założył Gminę w Zawadach ?
Historia tych ziem sięga XV wieku, kiedy to bracia Giedejtowie z Kobylina objęli teren nad rzeką Śliną. Przez kolejne wieki następował rozwój tych ziem w czasach powojennych XX wieku utworzono na naszym terenie 2 Gromadzkie Rady Narodowe, przekształcone później w Gminę Zawady. Pierwszym Wójtem (wtedy Naczelnikiem) był Jan Kotowski z Wysokiego Mazowieckiego.

2.Jaka jest historia powstania Gminy w Zawadach?
Na terenie obecnej gminy działały 2 Gromadzkie Rady Narodowe. 01stycznia  1973r.Wojewódzka Rada Narodowa w Białymstoku połączyła je w Gminę Zawady w powiecie Zambrowskim.

3.Jaką pełną nazwę Gmina ma obecnie?
Gmina Zawady w powiecie białostockim ziemskim województwo Podlaskie

4.Jaką szkołę należy ukończyć, aby móc pracować w gminie?
Podstawowym warunkiem jest uzyskanie wykształcenia średniego dla stanowisk urzędniczych. W stosunku do kierowników jest obowiązek posiadania wykształcenia wyższego. Natomiast nie ma przymusu wykształcenia w stosunku do funkcji Wójta Gminy. Najbardziej zbliżony kierunek, którego ukończenie gwarantuje znajomość procedur i przepisów prawa to Administracja w Wyższej Szkole Administracji Publicznej, którą ukończyłem. Wykształcenie pełne prawnicze daje ukończenie prawa na Uniwersytecie Białostockim.

5.Czym zajmuje się gmina?
Zadania gminy określone są w ustawie o samorządzie terytorialnym (obecnie gminnym), która wymienia zarówno zadania własne, jak i zlecone. Są to m.in. budowa i utrzymanie infrastruktury, prowadzenie szkół podstawowych i gimnazjów, oświetlenie, transport, wodociągi, kanalizacja, planowanie przestrzenne i ochrona środowiska. Zadania zlecone to wydawanie dowodów, akta stanu cywilnego, obrona cywilna i opieka społeczna. Jednym zdaniem? Gmina zajmuje się zaspokajaniem potrzeb społeczności lokalnej, zamieszkujących teren danej gminy.

6. Jak można zostać Wójtem Gminy?
Trzeba mieć ukończone 25 lat oraz zdolność do czynności prawniczych. Po ogłoszeniu wyborów należy zarejestrować w odpowiedniej komisji komitetu wyborczego, zgłosić kandydatów na radnych przynajmniej w połowie okręgów wyborczych, przeprowadzić kampanię wyborczą i uzyskać w wyborach min. 51% głosów wyborców. Na pewno trzeba przekonać mieszkańców do swojej wizji rozwoju gminy, zapewnić inwestycje oraz życie kulturalne oraz potrafić pogodzić interesy różnych grup i wsi.

7. Czy jest to trudna i odpowiedzialna praca?
Z perspektywy czasu myślę, że nie jest trudna. Jest natomiast bardzo odpowiedzialna. Mieszkańcy różnie postrzegają swoje potrzeby. Każdy chciałby budowy dróg, utrzymania szkół, niskich podatków i miejsc pracy. Aby pogodzić te interesy, trzeba często podejmować trudne decyzje, choćby decyzja o likwidacji szkół czy wybór kolejności asfaltowania dróg.
Ale jeśli stworzy się z pracownikami i radnymi dobry zespół, osiągnięcie celów jest możliwe i wtedy przychodzi satysfakcja z odpowiedzialnego działania.

8.Czy ta praca pana satysfakcjonuje?
Myślę, że jako Wójt wybrany na trzecią kadencje, mam powody do satysfakcji. Jestem doceniany w gremiach samorządowych, dobrze układa się współpraca                z innymi samorządami typu powiat i województwa. Coraz więcej mieszkańców angażuje się w działania na rzecz społeczności, powstają stowarzyszenia. Działam również w „ Bramie na bagna”, która pomaga w rozwoju gminy i uaktywnianiu lokalnych liderów.
                                                                       
Dziękujemy za rozmowę.

Łysa Góra   

W miejscu  zwanym Łysą Górą  znajdują się mogiły  pomordowanych ludzi z Zawad i Laskowca. Morderstwa  tego dokonali hitlerowcy 13 lipca 1943 r.  Zabito tam 52 osoby. Aby, uczcić pamięć o swoich przodkach, postawiono tam pomnik otoczony żywopłotem. W oddali  rośnie drzewo, które było świadkiem tego wydarzenia. Drzewo jest  przechylone  w prawą  stronę, ponieważ podczas egzekucji  najechano na nie ciężarówką. Łysa Góra  to  mogiła przypominająca o tym wydarzeniu.

Opracował: Zespół historyczny

Brama na bagna

Lokalna Organizacja Turystyczna – Lokalna Grupa Działania „Brama na Bagna” działa od 2005 roku na bazie porozumienia partnerskiego Gmin – Zawady, Wizna, Rutki, oraz Organizacji Pozarządowych: Stowarzyszenia na rzecz Ekorozwoju „Agro – Grup” z Białegostoku, Biebrzańsko – Narwiańskiego Towarzystwa  Agroturystycznego „Łoś” z Wizny. Stowarzyszenia Miłośników Rozwoju Wsi w Targoniach – Wielkich. Stowarzyszenia Ekoturystycznego „Biebrza Koneserom” z Moniek oraz firmy „Biebrza Eco – Travel” – Goniądza.  

Sadzenie drzew

Pewnego ciepłego dnia pojechaliśmy na wycieczkę do lasu, na spotkanie z Panem Leśniczym Januszem Tołczyk.
Pan leśniczy oprowadzał nas po lesie, pokazywał drzewa, a my mogliśmy zadawać pytania. Główną atrakcją tej wycieczki było sadzenie drzew. Każdy kto chciał, mógł spróbować swoich sił.
Sadzenie polega na tym, że najpierw trzeba odgarnąć leśną ściółkę przy pomocy szpadla. Następnie wykopuje się niewielki dołek, do którego wkłada się sadzonkę i zasypuje piaskiem. Sadzonkę należy zakopywać do miejsca odbarwienia łodygi.
Drzewka sadzi się mniej więcej w odległości 1,5 m. od siebie. Sadzenie drzew, to bardzo fajna zabawa i można się przy tym wiele nauczyć.

Wywiad z p. Januszem Tołczyk – Leśniczym w Gminie Zawady


1.Jaka jest historia powstania Lasów Państwowych?
Lasy Państwowe, jako organizacja powstały na mocy rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 30 grudnia 1924 roku. Powstały wtedy Dyrekcje Lasów Państwowych z podległymi im nadleśnictwami.

2.Czy lasy były od zawsze lasami państwowymi czy nie?
Dawniej lasy były własnością królów, hrabiów, baronów i właścicieli ziemskich.

3.Jaka jest obecnie powierzchnia Lasów Państwowych na terenie Gminy Zawady?
Powierzchnia Lasów Państwowych na terenie Gminy Zawady wynosi obecnie 528,23 ha.

4.Czym zajmuje się leśniczy?
Leśniczy zajmuje się ochroną granic leśnictwa, znaków granicznych i geodycyjnych, tablic ostrzegawczych i informacyjnych. Realizuje zadania z zakresu ochrony lasów przed szkodnictwem (obserwuje las i inne powierzone mienie na terenie leśnictwa, ujawnia szkody, zabezpiecza dowody, podejmuje wstępne szkody czynności w celu ustalenia sprawcy). Udziela właścicielom lasów niepaństwowych pomocy w zakresie doradztwa technicznego, współpracuje ze służbą ochrony przyrody, prowadzi działalność w zakresie edukacji leśnej społeczeństwa oraz informacyjną dotyczącą udostępniania ochrony lasu i przyrody, a także bezpieczeństwa pożarowego w lasach. Prowadzi ciągłą obserwację lasu i zbiera oraz kompletuje materiały niezbędne do opracowania prognoz zagrożenia drzewostanów przez czynniki biotyczne i abiotyczne. Sporządza projekty planów gospodarczych z zakresu:
a – hodowli lasu: zalesienia i odnowienia działek leśnych (ilość i jakie gatunki drzewek będą wysadzane), wykaszanie chwastów na uprawach itd.  
b – ochrony lasu: zabezpieczanie upraw przed zwierzyną, czyszczenie budek lęgowych, zwalczanie szkodników itd.
c – remontów budynków, dróg i melioracji.

5.Jaką szkołę należy ukończyć, aby móc pracować w lesie na stanowisku leśniczego?
Aby móc pracować w lesie na stanowisku leśniczego trzeba ukończyć Technikum Leśne lub inną szkołę np. liceum, a następnie ukończyć studia wyższe na wydziale leśnym (np. SGGW w Warszawie).

6.Czy jest to trudna i odpowiedzialna praca?
Jest to trudna i odpowiedzialna praca, gdyż w razie potrzeby leśniczy obowiązany jest do pełnienia obowiązków poza normalnymi godzinami pracy, a także w nocy oraz w niedzielę i święta np.: ochrona lasów przed kradzieżami, likwidacją skutków huraganów czy pożarów lasu itd.
    
7.Czy ta praca Pana satysfakcjonuje?
Tak, gdyż mogę pomagać ptakom, zwierzętom i przyrodzie rosnącej wokół nas. Liczę się z tym, że wykorzystanie drzew do produkcji różnych rzeczy jest niezbędne zwłaszcza z drewna, gdyż jest to powszechnie znany materiał wykończeniowy i ozdobny. Od dawna materiał drzewny był wykorzystywany jako materiał do ogrzewania mieszkań więc jest to też ważne, aby go nie zabrakowało.
Podsumowując, to praca leśniczego jest trudna, ale daje wiele satysfakcji jeśli widzi się, jak pięknie wyglądają polskie lasy. Daje też wiele możliwości i satysfakcji dla osób, które tam pracują. Jest to jedyne źródło zbierania grzybów i jagód w przyrodzie. Zachęcam wszystkich młodych ludzi dziewczynki, jak i chłopców do tego, by kiedyś w przyszłości chcieli pracować w lesie i dla lasu, to jest naprawdę piękne powołanie.

Dziękujemy za rozmowę.

Dziękujemy Ci za to Święty Mikołaju
 – wdzięczni uczniowie z klas 0 – III.

   Dziękujemy za rozmowę.

  uczniowie klasy VIa

Opracowali:Natalia Tołczyk kl. IV
Sylwia Zajkowska kl. IV
Justyna Zajkowska kl. Va
Kamil Zajkowski kl. Va

pobierz prezentację obrazującą pracę klubu tutaj

Ślubowanie klas pierwszych

W dniu 29.10.2007 r. w Zespole Szkół w Zawadach odbyło się uroczyste pasowanie „pierwszaków” na uczniów Szkoły Podstawowej. Na tę niecodzienną chwilę przybyli wszyscy rodzice „pierwszaków”, nauczyciele i uczniowie Szkoły Podstawowej.
Cała uroczystość odbyła się na sali gimnastycznej. Rozpoczęła się bardzo uroczyście o godz. 10⁰⁰.
Nasi przyszli uczniowie przygotowali wspaniały wstęp mówiący o tym, czego się już do tej pory nauczyli. W dalszej części odbyło się uroczyste ślubowanie uczniów klas pierwszych. Później dzieci prosiły Pana Dyrektora Artura Skrobczyńskiego o to, aby pasował ich na prawdziwych uczniów klasy pierwszej. Po uroczystym pasowaniu każdy z uczniów otrzymał pamiątkowy dyplom upamiętniający tą chwilę.
W końcowej części tej uroczystości najstarsze klasy szkoły podstawowej, a są to klasy szóste przyjęły najmłodszych uczniów do swojej społeczności szkolnej organizując „pierwszakom” konkursy z wiedzy ogólnej i sprawnościowej. Musiały one w ten sposób sprawdzić czy „pierwszaczki” zdadzą test, przyjęcia ich do szkolnego grona uczniów.
Było przy tym mnóstwo miłej zabawy i dużo śmiechu.
Nasze „pierwszaczki” są już pełnoprawnymi uczniami szkoły a my jesteśmy z nich dumni.

Uczniowie klas szóstych

Niniejsza publikacja jest finansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i Budżetu Państwa Sektorowy Program Operacyjny Rozwój Zasobów Ludzkich 2004 - 2006

Działanie 2.1 - Zwiększenie dostępu do edukacji - promocja kształcenia przez całe życie,

schemat a) Zmniejszenie dysproporcji edukacyjnych między wsią a miastem